رواديدهای دانشجویی / تبادلی

سفارت آمریکا در ابوظبی، فرم درخواست رواديد متقاضیانی را که برای اهداف آموزشی یا برنامه های تبادلی قصد سفر به ایالات متحده آمریکا دارند ، مقیم ابوظبی اند و دارای 20-I یا 2019-DS هستند، بدون وقت ملاقات از ساعت 7:30 صبح یکشنبه ها، دوشنبه ها، سه شنبه و پنج شنبه ها (به غیر از تعطیلات) بررسی می کند. لطفاً مطلع باشید که فرم درخواست برای رواديد دانشجویی و یا تبادلی به منزله تضمین صدور رواديد نمی باشد. صدور رواديد در زمان مصاحبه شخصی توسط کنسول مشخص می شود. به علاوه ، بعضی از موارد نیاز به فرآیندهای اجرایی دارند که صدور رواديد را به تعویق خواهد انداخت .

متقاضیان می بایست توضیحات ارائه شده در صفحه توضیحات عمومی را دنبال کنند و متقاضیان رواديدهای دانشجویی و تبادلی می بایست اقلام زیر را در زمان مصاحبه ارائه دهند.

• سندی دال بر پرداخت هزینه SEVIS ، افراد متقاضی رواديدهای دانشجویی و دیدارکنندگان تبادلی (رواديدهای "F" و "M" و "J" ) دارای فرم های 20-I یا 2019-DS با زمان صدور رواديد در یک سپتامبر 2004 و یا بعد از آن می بایست 100دلار هزینه اضافی SEVIS را قبل از درخواست برای رواديد بپردازند . متقاضیان می بایست رسید 901-I خود را به عنوان مدرکی برای پرداخت ارائه کنند. برای اطلاعات بیشتر ، لطفاً به تارنمای SEVIS fee مراجعه کنید.
• متقاضیان رواديد F: همراه داشتن فرم تکمیل شده B-20A-I ، مدرک احراز صلاحیت برای دانشجویان غیر مهاجرتی برای دانشجویان زبان و دانشگاهی ، صادره توسط موسسه تحصیلی در آمریکا، فرم می بایست توسط شما و یکی از مقامات دانشکده در محل های تعیین شده امضا شود. لطفاً کپی و اصل مدرک تهیه شود.
• متقاضیان رواديد M: یک فرم تکمیل و امضا شده N-20M-I، مدرک احراز صلاحیت برای دانشجویان غیر مهاجربرای دانشجویان شاغل ، صادر شده توسط موسسه تحصیلی در آمریکا. لطفاً اصل و کپی تهیه شود.
• متقاضیان رواديد J: فرم تکمیل و امضا شده 2019-DS، مدرک احراز صلاحیت برای دیدار کننده تبادلی، صادر شده توسط موسسه تحصیلی در آمریکا. لطفاً کپی و اصل آن تهیه شود.
• متقاضی اولیه و وابستگان او باید فرم 158-DS ، اطلاعات ارتباطی و تاریخچه شغلی برای متقاضیان رواديد غیر مهاجرتی را به طور کامل پر کنند. فرم باید به صورت کامل پر شود، تمام افراد خانواده که در فرم از آنها نام برده شده ( همسر، فرزند ، والدین , خواهد و برادر) و تمام تجربیات شغلی خود را نام ببرند.
• تمامی متقاضیان دانشجو می بایست مدارکی را برای منابع مالی تامین کنند هزینه تحصیل خود ارائه دهند ، مانند استشهاد بانک والدین یا بورسیه تحصیلی .
• تمامی متقاضیان رواديد دانشجویی، شامل دانشجویان انتقالی می بایست در صورت لزوم ریز نمرات، نتیجه امتحان تافل یا دیگر امتحانات استاندارد خود را ارائه دهند.
• یک کپی تایید شده از نمرات مدرسه ای که هم اکنون در آن در حال تحصیل هستید و یا آخرین مدرسه ثبت نام شده .
• متقاضی رواديد دانشجویی می بایست آماده توضیح دلایل خود برای تحصیل در آمریکا و برنامه ریزی خود برای بعد از فارغ التحصیلی باشد. رواديد دانشجویی به معنای اجازه کار یا ماندن در آمریکا پس از پایان تحصیلات شما نیست.
• همسران و فرزندان صغیر همراه دانشجویان به کشور آمریکا می بایست سند ازدواج و سند تولد را برای مصاحبه به همراه داشته باشند تا بتوانند رابطه زناشویی با متقاضی اصلی را به اثبات برسانند و بهتر است که اعضای یک خانواده به صورت همزمان درخواست رواديد کنند، اما اگر همسر یا فرزندان در زمان دیگری اقدام به انجام این کار نمایند باید کپی رواديد و گذرنامه اولیه شخص دارنده رواديد را به همراه دیگر مدارک مورد نیاز به همراه داشته باشند.

aاطلاعات بیشتر در مورد رواديد دانشجویی

اگر دلیل اولیه شما برای رفتن به آمریکا ، توریستی است ، اما مایل به گذراندن دوره آموزشی کوتاه مدت کمتر از 18 ساعت در هفته نیز هستید می توانید به وسیله یک رواديد توریستی نیز این کار را انجام دهید .اما اگر طول دوره آموزشی بیش از 18 ساعت در هفته باشد رواديد دانشجویی لازم است . لطفاً اطلاعات زیر را برای آگاهی در مورد تقاضای رواديد دانشجویی M1 یا F1 بخوانید.

لطفاً به خاطر داشته باشد که ژوئن ، ژوئیه و اوت پرکارترین ماه ها در بخش های کنسولی بوده و تعیین قرار ملاقات به منظور مصاحبه در این مدت بسیار دشوار است . دانشجویان برای جلوگیری از رفت و آمد مکرر به سفارت باید از پیش برنامه ریزی کنند و تا جایی که امکان دارد باید مدارک اعلام شده در ذیل را همراه دیگر مدارکی که می تواند به آنها کمک کند به همراه داشته باشند. تغییرات اعلام شده پس از 11 سپتامبر سال 2002، شامل بازبینی گسترده و مداوم صدور رواديد ،به دلیل ارتباط آن با مسائل امنیت ملی است. بسیار مهم است که تقاضای رواديد خود را پیش از تاریخ مسافرت خود انجام دهید.

aچه زمانی برای درخواست رواديد دانشجویی خود باید اقدام کنم؟

دانشجویان می بایست به موقع برای رواديد خود درخواست کنند تا زمان کافی برای روند صدور رواديد وجود داشته باشد. بهتر است به محض آمادگی اقدام به درخواست کنند.

مسئول کنسولگری ممکن است با توجه به رشته تحصیلی و ملیت دانشجویان در خواست مدارک ویژه ای کند که این کار به زمان بیشتری احتیاج دارد. برای اطلاع از دانشجویانی که به پروسه اضافی نیاز دارند مراجعه شود به Special Processing reguirements.

دانشجویان باید توجه داشته باشند که سفارت می تواند رواديد دانشجویی شما را در طول 90 روز یا کمتر و قبل از روز ثبت نام رشته تحصیلی ارائه دهد. اگر شما درخواست تقاضای خود را 90 روز پیش از روز آغاز یا ثبت نام همانطور که در فرم 20-I گفته شده ارائه دهید، سفارت درخواست تقاضای رواديد شما را تا زمان صدور رواديد نزد خود نگه خواهد داشت. مقامات کنسولگری از این زمان اضافی برای تکمیل مدارک ویژه مورد نیاز یا دیگر پروسه ها استفاده خواهند کرد.

دانشجویان باید از مقررات وزارت امنیت ميهن آگاهی داشته باشند، که تمامی دانشجویان 30روز و یا کمتر پیش از تاریخ شروع واحد درسی همان گونه که در فرم I20 نشان داده شده وارد آمریکا خواهند شد . لطفاً با دقت به این تاریخ در هنگام برنامه ریزی برای مسافرت به آمریکا توجه کنید. دانشجویی که خواستار ورود زودتر به آمریکا (پیش از 30روز قبل از شروع واحد درسی) است، می بایست رواديد توريستی تهیه نماید. دانشجو می بایست هدف از تحصیل در آمریکا را برای بازرس امور مهاجرتی آمریکا به وضوح بیان کند. دانشجو پیش از شروع آموزش می بایست فرم I506 درخواست تغییر شرایط غیر مهاجرتی را تکمیل و فرم I20 درخواستی را به وزارت امنیت ميهن جایی که درخواست در آنجا صورت گرفته تحویل دهد. لطفاً توجه داشته باشید که 140 دلار هزینه اضافی برای این پروسه وجود دارد و دانشجو تا زمانی که تغییر رتبه بندی او مورد تایید قرار نگرفته نمی تواند تحصیل خود را در آمریکا آغاز کند.

بر اساس قوانین آمریکا برای صدور رواديد دانشجویی متقاضی باید محل سکونتی در خارج داشته باشد که وجود آن محرز باشد. این کار معمولاً با نشان دادن مدارک لازم به کشور مبداً تایید می شود. باید آماده ارائه مدارک در صورت لزوم باشید . این مدارک شامل مدرک استخدام، مالکیت ،حرفه یا منزل مسکونی و استشهاد بانک می باشد . ارائه این مدارک به منزله تضمین صدور رواديد نخواهد بود.

aچه مدت می توانم از رواديد دانشجویی F1 خود استفاده کنم ؟

زمانی که از طریق رواديد دانشجویی وارد آمریکا می شوید معمولاً تا پایان مدت دانشجویی خود می توانید در آنجا حضور داشته باشید . این بدان معنی است که تا زمانی که دانشجویی تمام وقت باشید حتی اگر رواديد F1 شما در مدت حضور در آمریکا باطل شود می توانید در آنجا حضور داشته باشید.
برای دانشجویی که دوره تحصیلی ارائه شده در I20 خود و هم چنین دیگر آموزش های قانونی ، را به اتمام رسانده باشد زمان اضافه ای به شرح ذیل قبل از ترک آمریکا به او ارائه می شود.

· دانشجویان F1: شصت روز اضافی برای آماده شدن به منظور ترک آمریکا یا انتقال به دانشکده دیگر.

· دانشجویان M1: سی روز اضافی به منظور ترک آمریکا (زمان مشخص شده است و در کل نباید از یک سال تجاوز کند). این 30روز اضافی، به منظور آمادگی برای ترک آمریکا تا زمانی است که طول دوره تحصیلی او به پایان برسد. دانشجوی M می تواند برای کل برنامه ها تا 3 سال این مدت را تمدید کند.

به طور مثال در مورد طول این دوره اگر شما دارای رواديدی می باشید که به مدت 5 سال اعتبار دارد و در تاریخ اول ژانویه 2001 پایان می پذیرد و مدت حضور شما در آمریکا تا زمان پایان تحصیلات است (معمولاً با حروف خلاصه S/ D در برگه 94-I در رواديد شما مشخص شده) شما می توانید تا زمانی که دانشجوی تمام وقت هستید در آمریکا حضور داشته باشید: حتی اگر تاریخ 1 ژانویه 2001 گذشته باشد و رواديد شما در زمان حضور در آمریکا باطل شده باشد، شما هم چنان دانشجوی قانونی به شمار می روید هر چند اگر شما با رواديد تاریخ گذشته از آمریکا خارج شوید برای ورود مجدد و ادامه تحصیل نیازمند به اخذ رواديد جدید خواهید بود. رواديد دانشجویی در آمریکا نمی تواند دوباره صادر شود این کار باید در سفارت و یا کنسولگری کشور دیگری انجام پذیرد.

aمدارس دولتی

محدودیت های خاصی برای حضور در مدارس دولتی آمریکا وجود دارد. افرادی که این محدودیت ها را نقض کنند به مدت 5 سال رواديد دیگری دریافت نخواهند کرد. این محدودیت ها تنها ویژه دانشجویان دارنده رواديد F1 می باشد و در مورد دانشجویان با رواديد F6 و یا J2 و یا H4 اعمال نمی شود. هم چنین دانشجویان با رواديد F6 نیز که در مدارس دولتی حضور دارند شامل این محدودیت ها نمی باشند. دانش آموزانی که در مدارس دولتی آمریکا حضور دارند تنها امکان 12 ماه تحصیل را دارا می باشند . حضور در مدارس دولتی آمریکا پیش از 30نوامبر 1996 شامل این محدودیت ها نمی شود.

رواديدهای F6 دیگر برای ابتدایی و راهنمایی دولتی (مهد کودک تا کلاس هشتم) یا برنامه های آموزشی بزرگ سالان با بودجه دولتی صادر نمی شود. قبل از صدور رواديد F1 برای مدرسه دولتی ، دانش آموز باید نشان دهد که مدرسه او در آمریکا هزینه سرانه تحصیلی کامل محاسبه شده توسط مدرسه را باز پرداخت کرده است. این بازپرداخت ها در I20 نشان داده خواهد شد. دفاتر کنسولگری ممکن است کپی چک های باطل شده یا رسید تایید پرداخت را در صورت لزوم درخواست کنند.

دانشگاه های دولتی در ایالات متحده

دانشگاه های دولتی، یا ایالتی به طور معمول ده ها هزار دانشجو را در خود جای داده و در صدها رشته مختلف مدرک دانشگاهی صادر می کنند.

دانشگاه های دولتی بزرگ ایالات متحده، که دانشگاه های ایالتی نیز نامیده می شوند، با ایالتی که در آن واقع شده اند در ارتباط نزدیک بوده و از سوی آن حمایت می شوند. این دانشگاه ها مراکز پرشور، پویا و پر منزلت آموزش عالی تلقی شده و صاحب سنت های منحصر به فرد و روابط خاصی با جوامع پیرامون خود هستند. آنها همچنین جاذب های بزرگی برای استعدادهای سرتاسر کشور و جهان به شمار می روند.

به طور معمول، این نوع دانشگاه ها ده ها هزار دانشجو را در خود جای داده و علاوه بر اکثر فارق التحصیلان مقاطع لیسانس و حرفه ای، مسئول تولید تعداد قابل توجهی از فارق التحصیلان مقطع فوق لیسانس کشور نیز هستند. وجود طیف گسترده ای از برنامه های آکادمیک نیز در دانشگاه های دولتی بزرگ امری رایج است. با استناد به موسسه تحت ریاست خود من به عنوان نمونه، دانشگاه شهرهای دوقلوی مینسوتا بیش از 50.000 دانشجو دارد، صدها رشته تدریس می کند، و در رشته هایی از عصب شناسی و جراحی پیوند اعضا گرفته تا اقتصاد و علوم سیاسی، علوم مواد و نانوتکنولوژی، و کشاورزی و منابع طبیعی پیشگام است.

دانشگاه های دولتی نقش حیاتی ای در توسعه اقتصاد منطقه ای، فرهنگی و شهری ایفا کرده و بسیار از آنها، مانند دانشگاه مینسوتا نقش عمده ای در پیشبرد دانش و فناوری از طریق کار تحقیقاتی ایفا می کنند. این دانشگاه ها از جمله دانشگاه های اصلی تحقیقاتی ایالات متحده بوده و معمولا صاحب نقش عمده ای در برنامه های بین المللی در سرتاسر جهان هستند.

یک سری اقدامات فدرال در نیمه دوم قرن 19 منابعی در جهت تشکیل و ساخت دانشگاه در اختیار ایالت ها قرار داد. دانشگاه های دولتی ای که ثمره این اعطائیه های فدرال بودند وظیفه دارند برنامه های فرادستی و همکاری عمومی در ایالت های خود اجرا کنند (مثلا انتقال فناوری، حمایت از کشاورزی، تعامل با مدارس ابتدایی و دبیرستان ها، و تعامل با سیاست گذاران ایالتی و محلی).

میزان و گستره کارهای تحقیقاتی انجام شده در دانشگاه های ایالتی به شدت متغیر است. ارزش اعطائیه های تحقیقاتی رقابتی و قراردادهایی که به معتبرترین دانشگاه های دولتی اعطا می شود سالانه بالغ بر صدها میلیون دلار است. میزان حمایت ایالت ها از این دانشگاه ها نیز به شدت متغیر است. دانشگاه های ایالتی با بودجه های بزرگ تحقیقاتی معمولا 10 تا 30 درصد از بودجه خود را از ایالتی که در آن واقع شده اند دریافت می کنند. مابقی بودجه آنها از محل شهریه و درآمدها، اعطائیه ها یا قراردادها و کمک های مالی تامین می شود.

ساختار مالی دانشگاه های ایالتی بزرگ این امکان را فراهم می آورد تا بسیاری از دانشجویان دوره فوق لیسانس با دستیاری در برنامه های تحقیقاتی انجام شده تحت اعطائیه های تحقیقاتی و قراردادهای دانشگاه کمک های مالی دریافت نمایند. با اینکه دانشگاه های دولتی بسیاری در پی دریافت بودجه بیشتر برای تبادلات و مطالعات بین المللی هستند، دسترسی به کمک های مالی برای دانشجویان بین المللی خارج از چارچوب بودجه تحقیقاتی/اعطائیه ذکر شده بسیار محدود است. از آنجایی که معمولا مقام دستیاری در تحقیقات به دانشجویان دوره های لیسانس تعلق نمی گیرد، بورسیه های تحصیلی برای دانشجویان بین المللی دوره های لیسانس در دانشگاه های دولتی بسیار محدود است.

دانشگاه های ایالتی بزرگ در جوامع متنوعی، از شهرهای کوچک گرفته تا مناطق بزرگ شهری واقع شده اند. بسیاری از دانشگاه ها همچنین در سرتاسر ایالت خود دانشکده های چندگانه داشته و بسیاری از ایالت ها نیز بیشتر از یک سیستم دانشگاه دولتی دارند.

دانشگاه های دولتی توسط هیئت امنا اداره می شوند که این هیئت ها مسئولیت های متغیری در گزارش به ایالت دارند. بر خلاف بسیاری از کشورها، دانشگاه های ایالات متحده به وزیر آموزش سطح فدرال گزارش نمی دهند و بخش عمده سیاست های آموزش عالی به ایالت ها واگذار می شود، البته به استثنای موارد مهمی یعنی کمک های مالی دانشجویی و بودجه های تحقیقاتی که از سوی آژانس های فدرال مانند بنیاد ملی علوم، موسسه ملی بهداشت، و بسیاری دیگر از آژانس های فدرال تامین می شوند.

برخی از سنت های دانشگاه های دولتی ایالات متحده با آنچه در سایر کشورها موجود است تفاوت های زیادی دارد. حتی در این موسسات تحت حمایت ایالت ها، دانشجویان به طور سنتی بخشی از هزینه تحصیل خود را از طریق شهریه و سایر هزینه هایی که در حال افزایش است می پردازند. امروزه، یک دانشجوی متوسط هزینه تحصیل خود را با اخذ وام می پردازد. برنامه های خصوصی گردآوری اعانه نقش مهم و در حال رشدی در تامین بودجه پروژه ها، بورسیه های تحصیلی و مناصب دانشگاه های دولتی ایفا می کنند. دست آخر، ورزش میان دانشگاهی علاقه شدید دانشجویان، فارق التحصیلان و عموم را جلب و رویدادهای ورزشی درآمدهای اضافی ایجاد می کنند.

در بین کل دانشگاه های ایالات متحده، دانشگاه های ایالتی بزرگ معمولا بیشترین درصد دانشجویان و دانش پژوهان بین المللی را در خود جای می دهند. در دانشگاه مینسوتا، اجتماع ما شامل بیش از 4.500 دانشجو و دانش پژوه بین المللی از تقریبا 130 کشور جهان است. دانشگاه مینسوتا خدمات حمایتی ای همچون مشاوره در مسائل شخصی و آکادمیک، آشناسازی با فرهنگ ایالات متحده و دانشگاهی، مشاوره مهاجرتی و روادیدی، و برگزاری رشته های انگلیسی به عنوان زبان دوم، و همچنین برنامه ها و کارگاه های مختلف با موضوعات متنوع از جمله تفاهم و ارتباط میان فرهنگی عرضه می کند. بسیاری از دانشگاه های ایالتی برنامه های مشابهی برای هدایت دانشجویان در طی نمودن مسیر بعضا دشوار نظام مقرراتی اداری و آکادمیک دارند، اگرچه گستره این خدمات از موسسه به موسسه متغیر است.

با رقابت در حال رشد کشورهای دیگر، هیچ دانشگاه بزرگی در ایالات متحده نمی تواند از اهمیت دانشجویان خارجی غافل باشد. بنابراین، دانشگاه های دولتی به طور فزاینده ای در حال جذب دانشجویان ممتاز از اطراف جهان هستند. اگر دانشجویی با انگیزه و دارای توان اداره خود و در پی دانش پیشرفته و کار خلاقانه هستید، شما را تشویق می کنم که فرصت های غنی موجود در دانشگاه های دولتی بزرگ ایالات متحده را بررسی کنید.

منابع ممكن برای كمك مالی

هر سال 500.000 دانشجوی بين المللی با موفقيت برای تحصيل در كالج ها و دانشگاه های ايالات متحده تقاضا می كنند. بنابر اطلاعات موسسه آموزش بين الملل(4) هزينه تحصيل در حدود 67 درصد از آنها را در آمريكا خانواده هايشان تامين می كنند. اما برای بسياری از اين دانشجويان تقاضای كمك مالی مناسب، بخشی اساسی در تقاضايشان به شمار می رود. دانشجويان بين المللی هر سال تحصيلی به طور متوسط بين 16.000 تا 46.500 دلار برای تامين مخارج تحصيل و زندگی در ايالات متحده هزينه می كنند.

دانشجويان بين المللی از چه نقاطی كمك مالی دريافت می كنند؟

منبع اصلی حمايت مالی غير از منابع شخصی، كالج يا دانشگاه محل تحصيل با 23 درصد كمك و پس از آن دولت يا دانشگاه كشور خود دانشجويان با 2.4 درصد كمك است. البته تصوير كلی هنگام مقايسه دانشجويان مقطع ليسانس و فوق ليسانس تغيير می كند، زيرا تنها 10 درصد از كل دانشجويان بين المللی مقطع ليسانس از موسسات تحصيلی شان در آمريكا حمايت مالی دريافت می كنند و اين درصد در ميان دانشجويان مقطع فوق ليسانس به 41 می رسد. بسياری از آنها به عنوان استاديار و پژوهشگر در موسسات پژوهشی و آموزشی مقطع دكترا مشغول به كار می شوند. علاه بر آن در مقطع دكترا كمك های مالی بيشتری نسبت به مقطع فوق ليسانس وجود دارد و اين كمك ها در رشته های علمی بيش از رشته های علوم اجتماعی و انسانی است. و در كل پول بيشتری به دانشجويان متقاضی رشته های نظری در مقايسه با رشته های عملی تعلق می گيرد. در ضمن احتمال دريافت كمك مالی از موسسه آموزشی ميزبان در سال دوم تحصيل افزايش می يابد.

چه نوع كمك مالی در منابع ايالات متحده موجود است؟

دانشجويان مقطع ليسانس می توانند در آغاز از كالج ها و دانشگاه های خصوصی برای بورس های محدود تقاضا كنند؛ آنان همچنين واجد شرايط دريافت بورس های ورزشی هستند و می توانند برای وام های دانشجويی تقاضا كنند. دانشجويان مقطع فوق ليسانس می توانند هم از دانشگاه های خصوصی و هم از دانشگاه های دولتی تقاضای كمك هزينه های تدريسی، پژوهشی و اجرايی و نيز استادياری و بورس تحصيلی نمايند. تقاضای وام تحصيلی برای دانشجويان فوق ليسانس نيز يك انتخاب به شمار می رود.

چگونه با موفقيت برای دريافت كمك مالی تقاضا نماييد؟

آماده سازی و تحقيق را زود و ترجيجا 15 تا 18 ماه پيش از شروع دوره تحصيل آغاز كنيد. درباره بورس های تحصيلی موجود در دولت و دانشگاه های كشورتان اطلاعات كسب نماييد و زود تقاضا كنيد.

تحقيق كنيد: از يك مركز مشاوره تحت حمايت تحصيل در ايالات متحده(5) ديدن نماييد و درباره اقدامات لازم منابع تخصصی كالج ها و دانشگاه های ايالات متحده و گروه های احتمالی كه اطلاعات مربوط به ميزان كمك مالی موجود را در اختيار می گذارند مطالعه كنيد. همچنين اينترنت را برای كسب اطلاعات هر چه بيشتر درباره چهار تا شش موسسه ای كه مايل به تحصيل در آنها هستيد به كار گيريد. اگر دانشجوی مقطع فوق ليسانس هستيد از گوگل برای شناسايی استادانتان پيش از تقاضا استفاده كنيد. آنها افرادی هستند كه تصميم می گيرند كدام دانشجويان فوق ليسانس بايد پذيرفته شوند و لازم است پيش از آن كه پرونده تقاضای شما را مطالعه كنند اسمتان را شنيده باشند.

در مورد تقاضای كمك مالی كمرو نباشيد. اگر نخستين تقاضای كمك ماليتان رد شده است بار ديگر نامه ای خطاب به فرد مشخصی در گروه آموزشی يا اداره اجرايی بنويسيد. اگر بار اول موفق نشديد، تماس بگيريد تا از علت عدم موفقيتتان با خبر شويد و سال بعد يك بار ديگر با تقاضايی محكم تر اقدام نماييد.

آخرين نكته مهم آن كه كمك هزينه مالی برای دانشجويان بين المللي، محدود و رقابت، شديد است. برای بالا بردن احتمال موفقيت، لازم است نشان دهيد كه قابليت های تحصيلی تان در رده نخست قرار می گيرد؛ خوب درس بخوانيد تا در تافل، اس ای تی(6)، جی ام ای تی(7) يا جی آر ای امتياز بالا بياوريد؛ نشان دهيد كه مقداری هزينه شخصی داريد يا نياز ماليتان را ارايه دهيد و تقاضايی مرتب، كامل و تحقيق شده ارسال نماييد.

هزینه کالج در ایالات متحده

دانشجویان فارق التحصیل به والدین خود می گویند از فداکاری هایی که امکان تحصیلشان را فراهم کرده قدردانی می کنند.

اکثر دانشجویان آمریکایی هزینه تحصیل خود را با ترکیبی از پس انداز خانواده، وام، اعطائیه و اشتغال تامین می کنند. با توجه به اینکه دانشجویان بین المللی شاید به همه این گزینه ها دسترسی نداشته نباشد، مقاله حاضر در مورد اینکه آنها از کجا می توانند اطلاعات لازم در خصوص کمک های مالی پیدا کنند پیشنهاداتی ارائه می دهد.

ستون های فرعی
شهریه و هزینه ها در مقابل هزینه کل کالج

----------------------------------------------------------------------

یک نمونه بودجه کالج

تحصیل در کالج ها یا دانشگاه های ایالات متحده بسیار پر هزینه است. هزینه یک سال تحصیلی در یک دانشگاه چهار ساله برجسته می تواند به حدود 50.000 دلار برسد که این مبلغ شامل هزینه های اضافی مسکن، ایاب و ذهاب و سایر هزینه های زندگی نمی شود. البته گزینه های ارزان قیمت تری در کالج هایی که آموزش آنها نیز در سطحی عالی قرار دارد هم در دسترس است. هزینه تحصیل در بیشتر کالج های چهار ساله حدودا سالانه 10.000 دلار است و بسیاری دیگر به 20.000 و 30.000 دلار نیز می رسد. تامین هزینه تحصیل فرزندان برای خانواده های آمریکایی به هزینه ای اساسی تبدیل شده. بسیاری از خانواده ها پس انداز را از هنگام تولد کودک آغاز می کنند و برخی ایالت ها نیز طرح های تشویقی برای این قبیل برنامه های پس اندازی دارند.

با وجود همه گرانی شهریه ها، باید به یاد داشت که این مبلغ کل هزینه های آموزش یک فرد را پوشش نمی دهد. هزینه ساختمان ها، تجهیزات و حقوق ها به طور روز افزون افزایش می یابد و فناوری پیشرفته هزینه های هنگفتی برای گرداندن آزمایشگاه ها و دیگر امکانات تخصصی به فهرست هزینه ها می افزایند. دانشگاه ها و کالج ها همواره در پی کسب حمایت از سوی بنیادها، شرکت ها و صنایع و همچنین دولت محلی، ایالتی و فدرال هستند.

با این حال، هزینه تحصیل می توانند موجب یاس و ناامیدی افرادی باشند که قصد تحصیل در مقاطع عالی دارند. دانش آموزان و دانشجویان می توانند برای پوشش شهریه و سایر هزینه های کالج مانند کتاب، ایاب و ذهاب و مسکن در طول دوران دبیرستان و کالج کار کرده و کسب درآمد نمایند. کالج ها به دانشجویان کمک می کنند که یا در دانشگاه و یا در جامعه پیرامونی موسسه کار پیدا کرده تا هزینه ها را جبران کنند. بخشی از موفقیت کالج های دو ساله در این است که به بزرگسالان شاغل امکان می دهند در کلاس های عصرانه یا آخر هفته شرکت کرده و یا تحصیل تمام وقت یا پاره وقت را با کار پاره وقت یا تمام وقت ترکیب نمایند. از جنگ جهانی دوم تاکنون، یکی از مزایای مهم خدمت نظامی کمک های قانون جی آی در پرداخت شهریه بوده است. این قانون با پرداخت کمک های مالی به سربازان آمریکایی (که جی آی نیز خوانده می شوند) به آنها کمک می کند تا به آموزش عالی که در غیر این صورت برای بسیاری از آنها ممکن نیست دسترسی پیدا کنند.

علاوه بر وجوه و پس انداز خانواده ها، تامین هزینه کالج به دو گونه عمده دیگر نیز امکان پذیر است: وام و اعطائیه. وام پول قرض گرفته شده ای است که باید با بهره بازپرداخت شود، اگرچه نرخ بهره وام های دانشجویی از نرخ بهره برخی از سایر انواع وام ها نازل تر است. سال های اولیه زندگی حرفه ای بسیاری از افراد شاغل صرف بازپرداخت وام های دانشجویی می شود. انواع اعطائیه ها، از جمله بورس های تحصیلی، هدایای پولی هستند که نیازی به بازپرداخت آنها نیست، اما دانشجویان معمولا باید با تعهدات خاصی مانند حفظ یک معدل حداقل یا اثبات نیازمندی خانواده خود موافقت کرده تا واجد صلاحیت باشند. بورس های تحصیلی وجوهی هستند که مبنای پرداخت آنها به دانشجو می تواند عملکرد آکادمیک، ورزشی یا مدنی او یا شرایط خانواده یا خود دانشجو باشد. شناسایی و دسترسی به این وجوه هنگامی که خانواده ها با فرم های تقاضای پیچیده روبرو می شوند می تواند سر در گم کننده یا حتی مایوس کننده باشد. کالج ها، دبیرستان ها و سازمان های دیگر دفاتری برای کمک به دانشجویان در یافتن منابع مالی دارند.

تصور کنید که این فرایند برای دانشجویان کشورهای دیگر که قصد تحصیل در ایالات متحده دارند تا چه حد باید ناامید کننده باشد. بسیاری از کشورهای دیگر امکان تحصیل را بدون هزینه یا با هزینه ناچیزی یا هزینه های بسیار کمتر در مقایسه با ایالات متحده برای دانشجویان فراهم می کنند. برای دانشجویان بین المللی که قصد تحصیل در کالج های ایالات متحده داشته اما از زمان آغاز تحصیلات ابتدایی اقدام به پس انداز نکرده اند چه گزینه هایی وجود دارد؟

نشریه الکترونیکی یو اس آ

[http://usinfo.state.gov/journals/itps/0905/ijpe/ijpe0905.htm]

رواديد دانشجويی - بخش دوم از سری مقالات در خصوص ويزای آمريکا برای ايرانيان

رواديد دانشجويی
به دانشجويان توصيه مى شود با توجه به نکات ذيل سريعتر اقدام کنند

نماى کلی

دو نوع رواديد دانشجويى وجود دارد. دانشجويانى که قصد تحصيل در يک موسسه آکادميک دارند، بايد براى رواديد دانشجويى F-1 تقاضا کنند. دانشجويان فنى و حرفه اى و ساير دانشجويان غير آکادميک بايد براى رواديد دانشجويى M-1 تقاضا کنند. اگر هدف اصلى شما از سفر به ايالات متحده جهانگردى باشد و قصد داشته باشيد که در يک دوره آموزشى کوتاه تر از 18 ساعت در هفته نيز شرکت کنيد، رواديد جهانگردى (1) مى تواند کافى باشد. از کنسولگرى اى که در آن تقاضا مى کنيد سوال کنيد. اما در صورتى که دوره آموزشى شما بيشتر از 18 ساعت در هفته باشد، به رواديد دانشجويى نياز خواهيد داشت.

متقاضى رواديد دانشجويى بايد رشته درسى پيش نياز رشته مورد نظر را با موفقيت به پايان رسانده باشد. در صورتيکه منحصرا قصد شرکت در يک برنامه آموزش زبان انگليسى داشته باشند، دانشجويان بايد يا از مهارت کافى در زبان انگليسى براى تحصيل در رشته مورد نظر برخوردار بوده، يا موسسه آموزشى مورد نظر بايد دوره هاى آموزش زبان انگليسى داشته و يا رشته مورد نظر را به زبان محلى دانشجو تدريس نمايد.

متقاضيان همچنين بايد ثابت کنند که وجوه کافى از يک منبع شناسايى شده و معتبر براى تامين کليه هزينه هاى تحصيل و زندگى خود در مدت پيش بينى شده تحصيل در ايالات متحده را موجود دارند يا خواهد داشت. متقاضيان بايد مشخصا ثابت کنند که وجوه لازم براى تامين کليه مخارج تحصيل در سال اول را در اختيار داشته و همچنين اينکه وجوه لازم براى سال هاى بعدى تحصيل موجود خواهد بود. متقاضيان رواديد دانشجويى M-1 بايد شواهدى ارائه نمايند دال بر اينکه وجوه کافى براى پرداخت تمامى مبلغ شهريه و هزينه هاى زندگى کل مدت اقامت خود را در اختيار دارند.

چه زمان بايد براى رواديد دانشجويى تقاضا کرد؟

دانشجويان تشويق مى شوند که براى صدور رواديد خود زود اقدام کنند تا وقت اضافى براى فرايندهاى مربوطه وجود داشته باشد. دانشجويان مى توانند هر زمان که آمادگى دارند براى صدور رواديد خود اقدام نمايند.

در نظر داشته باشيد که ماه هاى ژوئن، ژوئيه، و اوت شلوغ ترين ماه براى بخش هاى مختلف کنسولگرى ها هستند و در طول اين مدت گرفتن وقت مصاحبه از گرفتن تمام وقت ها مشکل تر است. دانشجويان بايد با برنامه ريزى از لزوم مراجعه مکرر به سفارت خانه ها و يا کنسولگرى ها اجتناب ورزند.

فرايند رواديد دانشجويى هنوز شامل فرم هاى درخواست رواديد و مصاحبه و همچنين جمع آورى و بررسى و مقايسه اسامى در يک بانک داده درون سازمانى بسيار پيشرفته است. به عنوان يک متقاضى رواديد، توجه به اين نکته حائز اهميت است که اين بررسى هاى اسامى و فرايند هاى ثبتى براى حراست از شهروندان ايالات متحده و مسافران خارجى لازم بوده و سرنوشت ساز است پس لطفا وقت اضافى در برنامه ريزى هاى خود لحاظ فرماييد. به دليل اين فرايند، بسيارى از رواديد ها هفته ها به طول مى انجامند و برخى هم بيشتر.

دانشجويان بايد توجه داشته باشند که سفارت خانه ها و کنسولگرى ها مى توانند رواديد دانشجويى را تا 90 روز جلوتر از تاريخ آغاز ثبت نام دوره تحصيلى صادر نمايند. اگر بيشتر از 90 روز قبل از تاريخ آغاز ثبت نام دوره تحصيلى و يا تاريخ آغاز دوره تحصيلى ذکر شده در برگه I-20 (دريافت شده از يک مدرسه، کالج يا دانشگاه در ايالات متحده) براى صدور رواديد تقاضا کنيد، سفارت خانه يا کنسولگرى تقاضاى شما را تا زمانى که بتواند رواديد صادر نمايد نزد خود نگه مى دارد. مسئولان کنسولگرى از اين وقت اضافه براى احراز هويت و فرايندهاى لازم ديگر استفاده مى کنند.

دانشجويان به مقررات وزارت امنيت داخلی توجه داشته باشند که الزام مى کند که تمامى دانشجويان 30 روز يا کمتر از تاريخ شروع رشته تحصيلى ذکر شده در برگه I-20 وارد ايالات متحده شوند. لطفا در برنامه ريزى سفر خود به ايالات متحده به اين نکته توجه داشته باشيد.

دانشجويى که در نظر دارد زودتر وارد ايالات متحده شود (بيشتر از 30 روز قبل از تاريخ شروع دوره) بايد رواديد بازديد کننده (3) دريافت نمايد. يادداشتى مبنى بر اينکه صاحب رواديد دانشجوى احتمالى است برروى رواديد بازديد کننده فرد گذاشته مى شود و مسافر بايد در مبدا ورودى قصد خود براى تحصيل را براى بازرس مهاجرت ايالات متحده روشن کند. قبل از شروع هر گونه تحصيل، فرد بايد با تسليم فرم I-506 وزارت امنيت داخلی، تقاضاى تغيير وضعيت غير مهاجرتى (4)، تغيير طبقه بندى دريافت نمايد و همچنين فرم مورد نياز I-20 را به دفتر وزارت امنيت داخلی [http://www.dhs.gov] که تقاضا در آن انجام شده تحويل دهد. لطفا توجه داشته باشيد که يک هزينه اضافى 140 دلارى براى اين فرايند لازم است و اينکه تا زمان تاييد تغيير وضعيت، شروع تحصيل مقدور نيست.

براى اخذ ويزاى دانشجويى بايد در کجا اقدام شود؟

گرچه اشخاصی که دارای تابغيت ايرانی هستند آزادند درخواست ويزای غيرمهاجرتی خود را به هر سفارت يا کنسولگری ايالات متحده ارائه دهند، ايرانی ها معمولا درخواست خود را به سفارت ايالات متحده در آنكارا، تركيه، يا به كنسولگرى ايالات متحده در استانبول، تركيه، يا دبى يا امارات متحده عربى مى دهند. بسته به نيازهاى محلی، روند بررسى فرم هاى درخواست ويزا كمى متفاوتند و مى توانند تغيير كنند.

در همان وقتى که از ضرورت سفر به ايالات متحده مطلع مى شويد، قرار ملاقات خود را تعيين کنيد و به خاطر داشته باشيد که از تارنمای اينترنتى سفارت خانه يا کنسولگرى مورد نظر خود براى دريافت آخرين اطلاعات در خصوص تقاضاى صدور رواديد ديدن کنيد.

· دوبى، امارات متحده عربی
کنسولگرى ايالات متحده در دوبى با کليه افرادى که متقاضى سفر به ايالات متحده با رواديد غير مهاجرتى هستند مصاحبه مى کند. کليه متقاضيان بايد وقت مصاحبه داشته باشند. وقت ملاقات مى تواند از طريق تماس با سيستم اتوماتيک قرار ملاقات به شماره 797 900 973+ (شماره تلفن بحرينی) همه روزه و در هر ساعت از شبانه روز گذاشته شود. لطفا توجه داشته باشيد که اين شماره تلفن کنسولگرى نيست. کارمندان کنسولگرى قادر به تعيين و تاييد وقت ملاقات نيستند.

· آنکارا و استانبول، ترکيه
براى تعيين قرار ملاقات، با سرويس اطلاعات رواديد و قرار ملاقات (5) با شماره تلفن 4444 340 (0212) در روزهاى کارى (دوشنبه تا جمعه) از 8:30 صبح تا 6:00 بعد از ظهر تماس حاصل نماييد. ابتدا بايد با مراجعه به يکى از شعب ايش بانکاسى ترکيه (6)، يک شماره PIN 16 دلارى خريدارى نماييد. از طريق اين شماره شما مى توانيد با سرويس اطلاعات رواديد و قرار ملاقات ما که تنها منبع مجاز اطلاعات رسمى رواديد است تماس حاصل نماييد. متقاضيان رواديد بيرون از ترکيه بايد با تماس سرويس اطلاعات رواديد و قرار ملاقات و ارائه شماره کارت اعتبارى ويزا (7) يا مسترکارد (8) که خارج از ترکيه صادر شده باشد وقت ملاقات دريافت کنند. در اين صورت، هزينه 16 دلار با کارت اعتبارى پرداخت خواهد شد.

لطفا توجه داشته باشيد که هنگام حضور فيزيکى در يک ناحيه کنسولى، متقاضيان رواديد مى توانند در هر يک از محل هاى صدور رواديد اقدام به تقاضاى صدور رواديد کنند. با اين حال هيچ تضمينی وجود ندارد که شخصی که به زبان فارسی آشنايی داشته باشد در آن محل در دسترس باشد.

در هنگام تعيين وقت ملاقات، در مورد هزينه ها و نحوه پرداخت آنها سوال کنيد. هزينه هاى تقاضاى رواديد غير قابل استرداد بوده بايد قبل از وقت ملاقات تعيين شده پرداخت شوند. در حال حاضر، هر متقاضى رواديد غير مهاجرتى بايد مبلغ غير قابل استرداد 100 دلار آمريکا پرداخت نمايد.

چه چيزهايى براى تقاقضاى رواديد دانشجويى لازم است؟

بايد به خاطر داشت که اقدام به تقاضاى به موقع و ارائه کليه مدارک لازم متضمن صدور حتمى رواديد براى دانشجويان نيست. همچنين، به دليل اينکه موقعيت شخصى و آکادميک هر دانشجو با ديگرى تفاوت دارد، دو دانشجوى متقاضى يک نوع رواديد بايد به سوالات متفاوتى پاسخ داده مدارک متفاوتى ارائه دهند. به اين دليل، دستورالعمل هاى زير کلى هستند و بنا به شرايط هر دانشجو مى توانند به وسيله مامورين مهاجرتى خارج از کشور خلاصه تر و يا مفصل تر شوند.

کليه متقاضيان رواديد دانشجويى بايد مدارک زير را ارائه دهند:

· فرم I-20 دريافت شده از يک کالج، مدرسه، و يا دانشگاه ايالات متحده. همچنين، اين فرم بايد به امضاى شما و يکى از مسئولين مدرسه رسيده باشد.
· تقاضاى رواديد غير مهاجرتى، فرم DS-156(12) تکميل و امضا شده.

http://travel.state.gov

1. Tourist visa
2. Guide to U.S. Higher Education
3. Visitor visa
4. Application for Change of Nonimmigrant Status
5. Visa Information and Appointment Service
6. Türkiye İş Bankası
7. Visa
8. Master Card
9. United States Citizenship and Immigration Services
10. Certificate of Eligibility for Nonimmigrant (F-1) Student Status for Academic and Language Students
11. Certificate of Eligibility for Nonimmigrant (M-1) Student Status For Vocational Students
12. Nonimmigrant Visa Application, Form DS-156
13. Contact Information and Work History for Nonimmigrant Visa Applicant
14. Supplemental Nonimmigrant Visa Application
15. The Bureau of Customs and Border Protection
16. Record of Arrival-Departure